Waylon Jennings: Lív og lagna

             
                                  Waylon Jennings

                             
                                  
                               
                                                          
                                                             
                           


                            Oddbjørn Vágslíð skrivar um Waylon Jennings
                        
                            Elektro-installatørur Oddbjørn Vágslíð úr Klaksvík
                            hevur stóran áhuga fyri kontrytónleiki. Hann hevur
                            frá ungum árum av fylgt við sínum stjørnum og teirra
                            tónleikaútgávum.
                            Oddbjørn hevur ikki bert áhuga fyri sjálvum sangunum,
                            men eisini søgunum og fólkunum aftanfyri hvønn sang.
                            Hvør er maðurin ella kvinnan aftanfyri sangin, hvørji
                            vóru tey, og hvussu var teirra lív?
                            Oddbjørn hevur skrivað eina grein, har hann greiðir frá
                            lívinum og sangkarrieruni hjá Waylon Jennings.

                            Tá eg haldi, at greinin er sera áhugaverd, havi eg biðji
                            um loyvi til, at leggja hana út á bloggin hjá mær. Svarið
                            var ja. Takk fyri tað, Oddbjørn. Frágreiðingin kemur í
                            trimum pørtum, tíggjar leygardagar á rað.


                                               
                                 

                                   Søgubrot úr hansara lívi, og tónleikakarrieru.

                            Waylon var føddur í býnum Littlefield í Texas, tann 15.
                            juni 1937. Foreldrini vóru Lornene Beatrice og William
                            Albert Jennings. Sum so ofta vóru foreldrini ikki á einum
                            máli, tá ið hann skuldi navngevast.
             
                            Mamman vildi hava hann at eita ”Tommy Jennings”, meðan
                            pápin helt uppá, at tey skuldu halda seg til familjutradi-
                            tiónina har bókstavirnir W.A. vóru nýttir í navninum hjá tí
                            fyrstafødda, og fekk drongurin tí kristna navnið ”Wayland
                            Arnold Jennings”. Seinni fær hann sær kunstnaranavnið
                             ”Waylon”.

                            Wayland merkir á lokalmálinum har á leið: land, sum
                            liggur upp at høvuðsvegnum (highway), og tað er júst tað,
                            sum býurin Littlefield ger. Hann liggur við høvuðsvegin
                            millum Lubbock í Texas og Clovis í New Mexiko. Seinni
                            fekk Waylon ein beiggja, sum varð nevndur Tommy Jennings.

                                                                      
                                                                      
                                                         Tónleikaáhugaður

                            Waylon veksur upp í Littlefield. Pápi hansara William
                            Albert spældi í einum bólki, sum spældi til dans í lokala
                            umhvørvinum har. Tað vísti seg, at ungi Waylon hevði ein
                            serligan tokka til tónleikin, og pápin lærdi hann tey fyrstu
                            grebini á guitara, tá hann var 8 ára gamal.
                            Hann fekk eina guitar frá foreldrunum, og bert 12 ára gamal
                            verður hann plátuvendari (DJ) á einari útvarpsstøð í
                            Littlefield.
                                                                          
                                                                                                          Waylon Jennings               
                                                         

                                                        Tey flyta til stórbýin
                            Tá Waylon er um 14 ára aldur, flyta foreldrini til Lubbock
                            í Texas, sum var næsti stórbýur. Har byrjar Waylon sum
                            plátuvendari á einari útvarpsstøð, sum nevndis KILL. Hann
                            kemur eisini til eina aðra útvarpsstøð, sum kallast KDVA.


                                                        Waylon hittir Buddy Holly
                            Hagar kemur eisini ein annar unglingi, Buddy Holly, at
                            spæla tónleik. Waylon og Buddy Holly fara at spæla saman
                            á einum afturvendandi tónleiktiltakið á KDVA, sum kallaðist
                            ”Sunday Dance Party”.


                                                


                                                          Fyrsta plátuútgávan

                            Waylon og Buddy gerast vinmenn, og Buddy Holly stílar
                            fyri fyrstu plátuupptøkuni hjá Waylon í 1958. Tað var ein
                            singulpláta, har Waylon syngur sangin ”Jole Blond”, og hon
                            var útgivin á plátufelagnum Brunswek. Buddy hevði fingið
                            ein saksofonspælara, at spæla til upptøkuna. Hetta var sera
                            óvanligt inna kontrytónleik.

                                              
                                    
                                                        Samstarvið heldur fram
                            Vinarlagið millum Waylon og Buddy Holly heldur fram.
                            Einaferð Buddy Holly manglar ein bass- spælara, og
                            samanhaldið í hansara bólki, The Chricket, er um at detta
                            sundur, heitir hann á Waylon um at spæla bass í bólkinum.
                            Waylon tók av, men helt tað var ein løgin guitar at spæla
                            uppá, sum bert hevði 4 streingir.
                      
                            Waylon spælir síðani fast saman við Buddy Holly.
                            Eisini eftir at hann var giftur og fluttur til New York at
                            búgva. Í felag gjørdu teir sangin ”You are The One”, sum
                            Buddy spældi inn á plátu.

                                      

                                                         Lagnudagurin

                            Lagnudagin tann 3. februar 1959, er Waylon við sum

                            bassguitarspælari í bólkinum hjá Buddy Holly. Teir vóru

                            á turné í Norður USA á hávetri. Bussurin teir koyrdu í,
                            var í ringum stand
                            Á veg til Clear Lake í South Dakota, gongur varmaapparatið
                            í bussinum fyri, og tað vóru 40 kuldastig.

                            Trummuspælarin Carl Burch fekk frostbit í beini og mátti á
                            sjúkrahús. Hinir í bólkinum Buddy Holly, Waylon Jennings
                            og Tommy Allsup, saman við J.P. Richardson(Big Bobber)
                            og Ritchie Vaslens, fóru direkta á pallin uttan at vaska
                            sær ella skifta klæðir, tí teir vóru ov seinir til konsertinea.

                            Teir skuldu upp til býin Moorhead í North Dakota at hava
                            konsert dagin eftir, so bussurin var sendur til umvælingar,
                            meðan teir vóru á palli.



                                                Buddy Holly leigar eitt flogfar
                            Í einum steðgi, teir høvdu, hevði Buddy Holly orða við
                            leiðaran fyri dansihøli, um hann kundu skaffa eitt leigu-
                            flogfar til 3 persónar. Hann fær at vita, at hetta kann lata
                            seg gera, og at kostnaðurin verður um 100,0 US dollarar.
                            Buddy Holly tekur av og biðjur flogfarið standa klárt, tá ið
                            konsertin er liðug út ímóti miðnátt.

                            Ætlanin var, at Buddy Holly, Waylon Jennings og Tommy
                            Allsup skuldu fara við flogfarinum. Hesir vóru teir, ið vóru
                            eftir av bólkinum hjá Buddy Holly, nú trummusláarin Carl
                            Burch lá á sjúkrahúsi. J.P. Richardson og Ritchie Valens
                            vóru við sum gestasangarar.

                                                                       
                               
                                                               Waylon Jennings


                                                              Waylon verður eftir

                            Áftaná konsertina kemur J.P. Richardson til Waylon og
                            spyr, um teir kunnu býta um, tí hann hevur fingið krím av
                            tí nógva kuldanum í bussinum. Hesum játtar Waylon uttan
                            at hugsa meira um tað.
                            Àðrenn teir skiltust, sótu Buddy Holly og Waylon Jennings
                            í einum rúmi og fingu sær ”Ein Hotdogs”. Í spølni segði
                            Buddy við Waylon:” Eg hopi at varma-apparatið í bussinum
                            gongur fyri aftur”, og Waylon svaraði:” Eg hopi, at flogfarið,
                            tú skalt við, dettur niður”.
                            Hetta var sagt í spølni, men skuldi gerast verðunleiki bert
                            ein tíma aftaná.


                                     Richie Valens skiftir um við Tommy Allsup
                            Teir gera nú klárt at fara avstað, Buddy Holly, J.P.
                            Richardson og Tommy Allsup. Komnir út til bilin, biðjur
                            Buddy, Tommy Allsup fara inn aftur at kanna, um alt var
                            komið við.
                            Komin inn møtir hann Ritchie Valens, sum spyr um teir
                            kunnu býta um. ”Vit kunnu kasta lut um tað”, sigur Tommy,
                            og tekur eina 50 cent mynt úr lummanum, biðjur Ritchie
                            velja, kastar so upp. Ritchie vinnur lutakasti og skal við
                            flogfarinum. Lítið visti hann, at bert ein tíma aftaná, var
                            hansara unga lív at enda. Hann gjørdist 17 ára gamal.


                                                    
                                                     Fýra ID-kort og trý lík

                            Tommy Allsup fer nú út aftur í bilin eftir sínum kufferti.
                            Hann biðjur Buddy Holly avheinta eitt bræv fyri seg. Tað
                            er eitt innskrivað bræv, sum mamma Tommy hevur sent
                            honum til býin Fargo í North Dakota, tann býin teir skulu
                            flúgva til.
                            Buddy biðjur Tommy geva sær hansara ID-kort við, tí hann
                            skuldi brúka tað fyri at fáa hendur á brævinum.
                            Hetta hevði eitt sindur av ruðuleika við sær eftir vanlukkuna.
                            Tá vóru, umframt flogskpararan, funnin trý lík men fýra ID-kort.

                            Kl 00.40 um náttina tann 3. februar 1959 lætti flogfarið,
                            og bert 4 minuttir aftaná datt tað niður í óbygdum lendi
                            uttanfyri Clear Leak í South Dakota.

                            Buddy Holly, Ritchie Valens, J.P. Richardson, og flog-
                            skiparin lótu allir lív.

                                      
                                                                            
                           Buddy Holly,  J.P. Richards (The Big Bobber) og Ritchie Valens


                                                            Vistu av ongum
                           Waylon og Tommy Allsup vistu av ongum. Teir vóru farnir
                           við bussinum til Moorhead. Komnir inn á hotellið sigur
                           Tommy, at teir skulu hava verilsi við síðuna av Boddy Holly.
                           Hotelverturin hugdi upp á teir og spurdi, um teir ikki høvdu
                           frætt, at flogfarið við Boddy Holly var dottið niður, og at
                           hann var deyður.



                                                   Merkti Waylon fyri lívið
                            Waylon og Tommy Allsup fóru á pallin um kvøldið, trýstir
                            av konsertfyriskiparanum. Men tað gekk ikki.

                            Teir kláraðu ikki at spæla, máttu gevast og fóru heim aftur
                            til Texas.

                            Waylon byrjaði aftur í sínum gamla yrki sum DJ í Lubbock.

                            Hann gerst nú meira óstýriligur. Hetta, sum hann hevði sagt

                            við sín besta vin Buddy Holly, at hann ynskti, at flogfarið

                            datt niður, kom at naga hann tað mesta av lívinum.

     Oddbjørn greiðir víðari frá lívinum hjá Waylon Jennings her á blogginum
     næsta leygardag.

                                                                         

Hvítabókin, kreppan í Íslandi.

                   
                      

”Hvidbogen, krisen på Island”, eftir Einar Már Guðmundsson er besta bók,
eg havi lisið, síðani eg las Vredens Druer eftir John Steinbeck.
Innihaldið í bókini er álvarsligt, áhugavert og so viðkomandi fyri okkum øll
í kreppurakta Vesturheiminum, at ikki er nokk bara at lesa hana og so
seta hana á hillina. Tí fari eg at gera nakrar hugleiðingar um brot úr bókini.

Bókin viðger nógv týðandi evni, ið hava við kreppuna at gera. Tí fari eg
at skriva mínar hugleiðingar í fleiri pørtum.

1. partur: Nýliberalisman



                                               Nýliberalisma
Einar Már greiðir í bókini frá, hvussu umboð fyri ”nýliberalismuna ” hava
koyrt Ísland og stóran part av kapitalistiskt stýrda heiminum í kreppu. Tað
byrjaði við politikkinum hjá Ronald Reagan í USA og síðani Margareth
Tacher í Onglandi.

Nýliberalisman líkist gomlu liberalismuni við tað, at staturin skal leggja seg
minst møguligt út í samfelagsviðurskiftini.



                                                Einskiljing
Tað nýggja er, at har lond høvdu bygt upp góðar almennar skipanir so
sum heilsuverk, skúlaskipan, postverk, samferðslu, telesamskifti, o.a., so
skuldu stórir partar av hesum økjum knappliga privatiserast, einskiljast.

Grundgevingin er tann, at hesar uppgávur verða betri røktar av privatum
fyritøkum.
Í nógvum førum fylgdi peningur við, soleiðis at fyritøkur fáa pening frá
landinum fyri at gera arbeiðið. Sparingar vóru eisini gjørdar innan sosial økir.
Fylgjurnar av hesum eru t.d. at sálarsjúk fólk vóru rikin út á gøturnar, og
privatiseringin av t.d. elveitingini hevði við sær, at stórir býir mistu
streymveitingina.



                                               Alment ella privat
Endamálið við almennum fyritøkum er ikki, at tær skulu geva yvirskot,
men tær eru ofta lívsneyðugar tænastur til borgararnar, ið heilt ella
partvíst verða goldnar yvir skattin.
Privatar fyritøkur hava sum kunnugt eitt endamál, at vinna pening til
partaeigararnar. Um ongin vinningur er, so fer fyritøkan á húsagang, og so
steðgar tænastan. Dømi eru um vatnveitingiar á privatum hondum, har
skrúva verður fyri, tá fólk ikki hava ráð at gjalda.



                                               Skattalætti
Aðalmálið hjá nýliberalismuni er at minka útreiðslurnar hjá landinum, og
skattalætti er eitt av loysunnarorðunum. Tær tænastur, vit fingu frá tí
almenna, skulu vit nú gjalda fyri av lønarinntøkuni. Brúkaragjøld verða
løgd á, og hetta rakar sera ójavnt. Tey, ið hava tær himmalhøgu
inntøkurnar, merkja ikki hetta nakað stórvegis, men verri er við restini av
fólkinum.



                                               Fíggjarfúrstarnir
Ein nýggjur vinnuvegur, ið gevur risastóra inntøku í nýliberalistiska
umhvørvinum, eru nevndar- og stjórastørv í almennum eins og í privatum
fyritøkum. Stjórarnir fáa eina mánaðarløn, ið svarar til eina ársløn ella
meira hjá einum arbeiðsfólki og fáa útgoldið bonus í milliónaupphædd.
Tá fyritøkan fer á húsagang, missa partaeigararnir peningin, sum teir áttu í
fyritøkuni. Tey, sum arbeiddu hjá fyritøkuni, verða arbeiðsleys, meðan
hesir stjórar næstan altíð fáa løn í trý ár, sjálvt um teir sjálvir eru orsøkin
til húsagangin.

Einar Már kallar hetta fólkaslagið fyri ”fíggjarfúrstar”. Tað eru oftast ungir
menn, ið koma út av hægri handilsskúlum. Teir eru væl lærdir, og sambært
Einar Már hava teir 12 í støddfrøði men 0 í etikki(morali).



                                  Sosialistisku hugtøkini út í kuldan
Tá kalda kríggið endaði, og Berlinmúrurin fall, varð fallið av
kommunismuni brúkt av nýliberalistunum, til at steðga øllum tosið um
sosialar trygdarveitingar, fakfelagsáhugamál o.a.
Fjøllmiðlar fóru at tosa út frá nýliberalistiska sjónarhorninum, og tey, ið
vágaðu sær at hava aðra meining, vóru søgd at umboða sovjetkommunismuna.
Enntá ein góður vinstravongspolitikkari, sum Steingrímur J. Sigfússon, hevði
ilt við at svara ja, tá hann var spurdur, um hann var sosialistur.

Liberalisman vann ikki bara á kalda krígnum, hon vann eisini stríðið um málið.


Næstu ferð : Íslendsku fíggjarfúrstarnir

Johild Jacobsen Haldórsvík 80 ár.

                                
           
Johild saman við børnum sínum á 80 ára føðingardegnum í Avhaldshúsinum í Vík.
                                                                   
                                                                   
Tá vermóðir mín fylti 80 ár tann 26. november, skrivaði eg hesi orð til hennara.

Fyri finn árum síðani vóru vit her í Avhaldshúsinum og hildu Johildsa 75 ára
føðingardag. Nú eru vit aftur her, og vit eru komin ikki minni enn 7 fólk upp úr
Danmark til henda dagin,.

Tað er tí, at vit eru so glað fyri at vit eiga eina so góða, klóka og pena mammu,
vermóðir og ommu, sum vit fegin vilja verða saman við, nú hon heldur sín 80 ára
føðingardag.

Tað er ein gáva, at eiga eina ommu, sum hevur liva so leingi, og framvegis er so
klár í høvdinum og minnist so væl, sum Johild. Seinastu tíðina eru eyguni farin
at bila, men Johild gevur ikki upp, setur seg ikki niður og tekur synd í sær sjálvari.

Nei, Hon kempar og sigur, eg klári meg. Hon ger reint, ger mat og hevur bakað
breyð, køkur og kókað kleynur til henda føðingardagin.

Við bindingini er tað mest eru hosir fyri tíðina. Tað verða kanska ikki so nógvar
troyggjur við fínum mynstrum longur, men vit eiga framvegis nógv fín pløgg frá
tær, og vit ansa væl eftir teimum.

Tey, sum eru eitt sindur slitin, kunnu altíð brúkast sum mynstur at binda eftir. Tað
eru kki bara vanligar hosur og skóleistar, men hava Johildsa serligu snið og mynstur.

Hevði Johild verið ung í dag, so hevði hon verið sniðgevi hjá Guðrun og Guðrun,
ella havt sína egnu bindingarfyritøku,

Eg kann ugga teg við, at Ragnar eigur minst fimm penar, góðar troyggjur, sum tú
hevur bundið, so hann hevur onga neyð tey næstu 10-20 árini.

Eg skal bera eina heilsu frá Eiriki, Magnhild og Helenu og ynskja ommu tillukku og
ein góðan føðingardag.

Góða Johild! Hjartaliga tillukku við teimum 80 árunum, og eg ynski okkum
øllum eitt hugnaligt kvøld saman við tær.

                  

Mathea og sonurin Heiðrikur høvdu yrkt hendan sangin, sum ommubørnini sungu
fyri Víkommu.

                                  Til Víkommu á 80 ára føðingardegnum
                                            Lag: Hon er omma mín 

                              Vit eiga eina ommu, sum fyllir 80 í dag,
                              er okkar góða omma, altíð blíð og glað.
                              Hon bindur og hon stoppar,vit ganga ikki køld.
                              Vit fegin vilja heiðra okkar ommu her í kvøld.
                                                 Góða omma mín
                                                 Góða omma mín

                               Vit abba ikki kendu, men hava hoyrt um hann,
                               at Víkomma í honum, fekk ein góðan mann.
                               Og vita skulu tit, sum saman eru her:
                               Í dag tað teirra diamant - brúdleypsdagur er.
                                                 Góða omma mín
                                                 Góða omma mín

                                Og koma vit at vitja, ja so er onki roks,
                                hon pannukøkur bakar av fyrsta flokks.
                                Og um vit koma fleiri, so gongur tað tó nokk,
                                í Víkommu vit hava ein so sera góðan kokk.
                                                  Góða omma mín
                                                  Góða omma mín

                                  Omma er so virkin, hon kemur ofta út,
                                  á Mørkina til fimleik, hon bóltar næstan rút.
                                  Í Blákollu við stokkum, tað besta ið hon veit,
                                  tað er at sita og binda, ja tá vera vit øll heit.
                                                  Góða omma mín       
                                                  Góða omma mín

                                   Um Vík omma er eldri, so er hon tó so fræg,
                                   hvønn sunnudag í kirkju, hon fer avstað.
                                   So leingi sum eg orki, so vil eg sleppa har.
                                   Jú kirkjan stendur Víkommusa hjartað sera nær.
                                                  Góða omma mín
                                                  Góða omma mín

                                   Og fólk í øðrum londum, tey standa ommu nær,
                                   hon pakkar klæðir, teppi og annað, sum hon fær.
                                   So kemur grøni bussur og tá fer alt avstað,
                                   um omma tá er móð, so er hon tó, so sera glað.
                                                    Góða omma mín
                                                    Góða omma mín

                                   Omma hevur vinir, sum hyggja ommu til,
                                   hon hevur ikki koyrikort og ongan bil.
                                   Og tá hon skal til handils, á posthús, bankan í,
                                   tá eru tit so fitt og bjóða Víkommu uppí.
                                                  Góða omma mín
                                                  Góða omma mín

                                    Omma hevur altíð staðið okkum nær,
                                    um onkur gjørdist sjúkur, so var omma har.
                                    Hjálpti tað hon kundi, matgjørdi hvønn dag,
                                    tær Víkommu, vit fegin vilja takka fyri tað.
                                                     Góða omma mín
                                                     Góða omma mín

                                    Vit saman eru komin í Avhaldið í dag,
                                    at gleðast við tær omma, øll í góðum lag.
                                    Vit biðja tykkum reisast og rópa hart hurrá,
                                    og ynskja tað at Vík omma, leingi liva má.
                                                       Góða omma mín
                                                       Góða omma mín
                                                       Góða omma mín
                                                       Góða omma mín

Johild, takk fyri fittu nissurnar.





Føðingardagur Kristianna Poulsen á Toftum 88 ár

 

Góða Mamma!

Eg vil ynskja tær tillukku við 88 ára degnum og siga tær hvussu

                               
                           glað eg eri fyri, at tú ert á lívi, púra klár í høvdinum, speisk og

                           skemtingarsom, sum tú altíð hevur verið. Eg hoyri teg fyri mær

                           siga, at um eg eri so glað fyri, at tú livir, so mátti eg ikki fari so

                           langt vekk, sum at flyta til Danmarkar.

 

                              Men eg eri ikki flutt, eri bara og ferðist, havi nú verið her í

                              góðar tveir mánaðir og sakni at støkka inn á gólvi hjá tær á

                              Vesturskininum,   og seta  meg  niður  at  práta við teg og

                              Ebbet.

                              Eg minnist, tá eg var lítil, og Ebbet var ein kona, sum búði

                              í London. Hvørji jól fingu vit jólakort frá henni. Eg plagdi

                              at stava á kortinum, M-e-r-r-y C-h-r-i-s-t-m-a-s, og spurdi

                              teg, hvat tað merkti. Okkurt við jólum svaraði tú mær aftur.

                                   

                              Minnist einaferð, Ebbet og Jona úti á Heygum komu at vitja

                              teg. Báðar búðu í Onglandi. Tú dekkaði borð í stovuni. Fyrst

                              ein hvítan dúk, so ein broderaðan við blondu rundanum
                                  
                              oman á hin dúkin. Tað var ikki hvønn dag, vit høvdu so fínar
                                  
                              gestir.

                              Nú hava tú og Ebbet veri nábúgvar á Vesturskininum í fleiri

                              ár. Gott  vinarlag  heldur, hóast  bæði  long  tíð  og  stórur

                              avstandur kann skilja.

                                                                                  

                              Títt lív var, sum hjá øðrum konum í fimtiárunum, at eiga og 

                              uppala børn, nógv børn. Á Vesturskininum sótu ein dagin tit

                              tríggjar, Kristianna hjá Mads í Gerðinum, Maja hjá Júst í   

                              Túni og tú, Kristianna hjá Magga ì Brekkum. Eg minnist ikki

                              rætta talið, men tað vóru um 26 børn tit áttu tilsamans. Hevði

                              talan  verið  um  tríggjar  ungar  konur í dag, so hevði  talið

                              neyvan komið upp  seks børn.

                              Hóast strævi má hava verið, so er væl klárað, og lívið hevur

                              ikki boygt tykkum. Høgur aldur er tekin um styrki og góða

                              heilsu.

                              Ofta hugsi eg um, hvussu væl alt gekk. Hvussu góðan mat
                              vit fingu. Fisk ella grind til døgurða gerandisdagar og altíð
                              kjøt sunnudag. Eplum, egg og mjólk var altíð nokk av, og
                              tvær stórar tunnur av sild í kjallaranum, ein við kryddsild og
                              ein við saltsild. Hvønn dag drekka oman á døgurða við
                              køku afturvið, sunnudagar buding og rabarbugreyt um
                              summarið. 

                              Tá tú var liðug við barnauppalingina, fórt tú í Nyk at arbeiða.

                              Eisini gekst tú trúliga til handarbeiði hjá Jessie, líka til Jessi

                              gavst vegna sjúku. Væl hevur ligið fyri at binda, og
                              framvegis hevur tú altíð okkurt í stokkum. Ommudøturnar
                              bæði í Føroyum og  uttanlanda,  hava   líka  til hesar dagar
                              fingið  troyggjur  av nýggjasta sniði, og glaðar eru tær fyri
                              pløggini frá ommu.             

                             Í dag eigur  tú 10 langommubørn, og  hvørja ferð ert  tú  klár

                             við undirtroyggju og sokkum, so skjótt sum tey eru fødd.

                             Soleiðis var eisini, tá yngsta langommudótturin, sum býr

                             á Argjum, var fødd 12.  juli í ár.

                             Eg eri kedd av av vera so  langt  burturi,  men  eri  glað  fyri 

                             at  tú hevur  tað  gott  og trívist so væl á Vesturskyninum.

                             Tú sigur at har fært tú alt upp í hendurnar og verður  

                             uppvartað. Tað hevur tú eisin uppiborið.

                                 

                             Á Vesturskyninum liggur eisini væl fyri hjá tær at fylgja

                             við fiskarínum hjá synum tínum og bátum teirra, Búgvanum

                             og Hansa Mariu, og glað ert tú, tá teir støkka inn á gólvi,

                             um onkur løta er.

                             Eg ynski tær og Theodori bróður ein góðan føðingardag

                             og gleði meg, til vit síggjast um ikki alt ov langa tíð.

                             Eisini  ein heilsa til Ebbet og starvsfólki á Vesturskininum.

                              Alis